یک وبلاگ شاعرانه با عنوان شاعران ایران، مطلبی رو درباره من کار کرده که عمدتا اغراق و ناشی از لطف بسیار نویسنده محترم در مورد منه. از نویسنده محترم بابت حسن نظر و لطفی که داشته اند سپاسگزارم.
مطلبی که نوشته اند به شرح زیره؛

مهدی محمدی- مسیح شرق- شاعری برازنده و روزنامه نگاری در اندازه

یافتن شاعری از میان روزنامه نگاران، شاید کار چندان سختی نباشد. اما یافتن شاعری قدر و توانمند که حرفهایی برای گفتن داشته باشد، قطعا کار سخت و البته ارزنده ای است.
مهدی محمدی کلاسر، که البته بیشتر به اسم مهدی محمدی در روزنامه نگاری و مسیح شرق در شعر و شاعری شناخته می شود، از چهره های دوست داشتنی، صمیمی و توانمندی است که بر اساس شنیده های ما، در آستانه چاپ اولین کتابش نیز هست.
اولین مطلب وبلاگ شاعران ایران را اختصاص داده ایم به یکی از شعرهای خوب مهدی محمدی (مسیح شرق)، شاعر و رزونامه نگاری اصالتا اردبیلی و دشت مغانی که سالهاست در کرج اقامت گزیده و به کار رسانه و تدریس آن در تهران و سایر استانهای کشور می پردازد.

برید بر سر این پل، برید هی نفسم
خدای من کمکی کن به آن طرف برسم

به آن طرف تر از آن سو ترینِ هر طرفی
که هر کجا بزنی خورده در دل هدفی

کجاست آن که طنابی به گردنم بکشد؟
و زیر پای مرا وقت مردنم بکشد

بریده ام سر این پل، از این هوای محال
دویدنی که ندارد به سر خیال وصال

چو بلبلی که غزل خوان به یک چمن برسد
کسی شبیه تو باید به داد من برسد

کسی شبیه تو مبهم کسی شبیه محال
شبیه ماضی دوریم رسیده بر سر حال

برید امان مرا دل، برید امان تو را
بهم جهان مرا زد سپس جهان تو را

اگر چه کوه بلند جهان من شده ای
مذاب قله ی آتشفشان من شده ای

سپیده مختصری از فروغ چشم تو بود
کدام رهزن دنیا سپیده از تو ربود

برید امان مرا دل، برید امان تو را
بهم جهان مرا زد سپس جهان تو را

کدام بال پریدن کجا مرا ببرد
عقاب کوه دماوند من کجا بپرد

سوال های مکرر، گزینه های غلط
دوباره آخر خط شد،دوباره اول خط
 

نوشته شده توسط مهدی محمدی در دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |